شیر یا خط

 

چیه ؟؟ نیگا داره ؟ آدم ندیدی تا حالا یا زیادی خوشگلم ؟! نکنه تنت می خاره ؟ برو بچه ، برو روتو کم کن ، اصلا حسشو ندارم باهات دهن به دهن بذارم . برو رد کارت بابا جون . مال این حرفا نیستی ! 

انقدر دلم می خواست وقتی این حرف ها رو تو دلش زمزمه می کرد ، بهش بگم که می دونم چی تو دلش می گذره . انقدر دلم می خواست بهش بگم تو هنوزم آدم نشدی ، با این همه بدبختی که سرت اومده هنووووز فکر می کنی یه سر و گردن از همه بالاتری و خدا فقط تو یکی یدونه رو ...... کرده .

بالاخره رسیدیم . جاتون خالی یه چند روزی رفته بودیم مسافرت ، عشق و صفا . تازه برگشتیم . آب و هوای خیلی خوب ، غذاهای متنوع و مفصل و البته خیلی چرب ، یه ۳ کیلویی برام آب خورد که خب باکی هم نیست . دیگه جوری شده بود که جای هوا برای نفس کشیدن رو هم داده بودیم به غذا . خلاصه جاتون دسته گل ، خیلی خوش گذشت . از هفته بعد کلاس ها هم شروع میشه و هرچی خوش گذروندیم از دماغمون میزنه بیرون . به هر حال باید ساخت دیگه .

شوکت هو که تموم شد ( ما نمی گیم نرگس ، می گیم شوکت ) . اااااا دیدی آخرشو چطوری مالیدن به هم ؟؟ مرتیکه الدنگ ! نه به اون قسمت های وسطش که هی الکی کشش می داد ، نه به این قسمت آخرش که اینطوری هول هولکی تمومش کرد . البته همون بهتر که تموم شد .

دیگه همین دیگه

ایام خوش 

 

 

 

میدونی ؟

 

امشب از اون شب هاست که دلم می خواد حرف بزنم . دلم می خواد با تویی که هیچ وقت نبودی و معلوم نیست کی و از کجا قراره پیدات بشه حرف بزنم . دلم می خواد الکی فکر کنم پیشم نشستی و داری به حرف هام گوش می کنی . حتما خیلی تعجب کردی که دارم حرف می زنم , نه ؟ آخه سالی 1 بار اونم چی بشه که من دلم از همه چی گرفته باشه و بخوام حرف بزنم .

امروز انتخاب واحد داشتم . از صبح رفته بودم دانشگاه , منتهی از همون اول صبح که دیر از خواب بیدار شدم و دیر به انتخاب واحد رسیدم معلوم بود روز مزخرفی در پیشه . 2 سری دعوا کردم ، 1 سری سر خوابگاه که دوباره بهم ندادن ، 1 سری هم سر انتخاب واحد . جالب اینه که ما واحد می خوایم ، ولی کوووو واحد ؟؟ یا تداخل داره ، یا کلاس نداریم ، یا استاد نداریم یا هزار تا مشکل دیگه . دیگه چی بشه که بتونی 15 واحد برای خودت جفت و جور کنی . منم که باید 20 واحد بر می داشتم و ...... . بماند . خلاصه بدجوری خورده توی حالم . از طرف دیگه به چند مورد بی محلی از نوع بد خیم برخوردم که از همه بیشتر اذیتم کرد . پیش خودم 1 ذره نا شکری کردم و گفتم خدا جون ! آخه اینم شد زندگی ! ولی چه باک ؟ پوست ما کلفت تر از این حرفها ست .

با تمام این بد بیاری ها و حال گیری ها وقتی رسیدم خونه دیدم آقا مهیار بهم ایمیل زده . خیلی خوشحال شدم . گفته بود حداقل بهش ماهی 2 بار ایمیل بزنم و حتی شده در حد یک سلام و خداحافظی از حال خودم با خبرش کنم . آره خلاصه ، اینطوری ی ا س ت عزیز دلم . خسته شدی؟ من که هنوز حرف نزدم ، چه بی حوصله شدی ! اندازه 1 سال حرف دارم .

می دونی شب ها موقع خواب که میشه چی کار می کنم ؟ میرم رو پشت بوم . می دونی که !! 1 اتاق دارم رو پشت بوم . آره ، میرم رو پشت بوم ، پشت بوم رو آب پاشی می کنم ، بعد یه کم قدم میزنم ، بعد میرم لب پشت بوم ، روی جان پناه دراز می کشم ، به آسمون نگاه می کنم ، یه نگاهی هم تو پارک میندازم ، یاد سهیل می کنم ، یاد هاشم می کنم ، براشون دعا می کنم ، ازشون کمک می گیرم و ...... . تو هم امتحان کن ، خیلی با صفاست . فقط جای تو خالیه . ولی تو که وجود نداری ! همش خیالاته ! فقط فکر کردم هستی که بتونم حرف هام رو بزنم ، همین . تازه هنوزم حرف دارم ، ولی دیگه حوصله ندارم . چون تا صبح باید بیدار بمونم و با آهنگ های جور واجور خودم رو بیدار نگه دارم که بتونم گزارش کارآموزیم رو تموم کنم . بقیه اش باشه واسه بعد 

به امید روزی که حرف هامان را در گوشی زمزمه کنیم که برای شنیدن حرف هامان لحظه شماری می کند . 

 

تا بعد

 

 

 

نیمه شعبان ، فرخنده‌ میلاد دوازدهمین پیشواى معصوم ، حضرت حجة بن الحسن المهدى ، امام عصر و زمان ( عج ) گلشن‌‏‎ گل‏‎ فروز‏‎ مهر گیتی‏‎ آل ‌محمد ( ص ) ، مصلح الهى و طلایه دار رهایى بشر ، بر منتظران آن حضرت مبارک باد

ایام بکام

 

زخم ها سرمایه های آدم اند . داد نکش ، فریاد نزن ، آروم و بی سر و صدا تحمل کن

" شب یلدا "

وقتی به این جمله زیبای انگلیسی برخوردم :

دوستانت باید مثل کتابهایی که می خوانی باشند کم و برگزیده

به یاد کسانی افتادم که کتابخانه شان را با کتاب های رنگارنگ پر می کنند و به همه نشان میدهند که ما چنین و چنانیم این همه کتابی که می بینی همه اش را به تنهایی خوانده ایم و بعضا برای به کرسی نشاندن حرف های یکی در میان درست و غلط خود ، بین صحبت هایشان تکه هایی از آن پاره خوانده هایشان را به رخ دیگران می کشند و می گوید که فلان مطلب را فلانی در فلان کتاب گفته و ........ . 

در مواجهه با چنین افرادی باید چه کرد ؟ به گمانم باید خندید ! این ها فقط خوانده اند و وقت گذرانده اند . ای کاش آن ها را بر قلبشان حک می کردند .

 

 

 

 

 

 ایام خوش

فقط اشک و آه و افسوس سهم امروز از زندگی ام بود . اشک هایی که فقط به سبک شدنم کمک می کرد . همین

 

 

خبر خیلی بدی بهم رسید . ۴ نفر از دوستان دوره دبیرستان توی جاده مشهد تصادف کردن . توی این ۴ نفر ۲ تا از بهترین دوستان من هم بودن . متاسفانه یکی از اونها امشب به رحمت خدا رفت و یکی دیگه هم دچار ضایعه نخاعی شده . واقعا از این بدتر نمی شد .

نمی دونم از چی بنویسم و از کی بنویسم . چون هنوز باورم نمیشه . واقعا به همین سادگی رفتی سهیل ؟ به همین راحتی ؟

محمد علی وکیلی ، شاگرد اول مدرسه ، رتبه ۵۰ کنکور ، دانشجوی سال آخر مکانیک شریف . سهیل رحیمی ایزد ، شاگرد دوم مدرسه ، رتبه ۴۰۰ کنکور ، دانشجوی سال آخر عمران علم و صنعت . واقعا حیف بود که سهیل بره ! واقعا افسوس !

علی جان ! برای من غیر قابل تصوره که ممکنه از این به بعد روی صندلی ببینمت . نمی دونی چه حالی دارم . تو الان چه حالی داری ؟ داری به آینده فکر می کنی ؟ خدایا به حق بهترین بنده هات ، به حق این روزهای عزیز ، علی رو دریاب ، نکنه الان روحیش رو باخته باشه !

یعنی الان سهیل کجاست ؟ علی ! نکنه بیشتر از اینکه به خودت و آینده ات فکر کنی داری به سهیل فکر می کنی ! نکنه تو هم بغض روی گلوت سنگینی می کنه ولی از بس اشک ریختی دیگه برات اشکی نمونده ! نکنه .......

سهیل ! واقعیت اینه که تا حالا به این فکر نکرده بودم که ممکنه یه روز انقدر دلم برات تنگ بشه . نگران نیستم ، چون می دونم الان جایی هستی که آرزوش رو داشتی . حتما نباید ناراحت باشم نه ؟ باید خوشحال باشم . ولی نمی تونم . فکر کردن به تو و علی و یک لحظه من رو رها نمی کنه .

خدا !  

به یادت هستم سهیل

مگر میشود خداوند تو را با غروری که فرشته اش را به واسطه آن از خود راند به نزد خود بخواند ؟؟

 

 

یک سری از انسان ها هستند که خیلی خوب و معمولی زندگی می کنند و خیلی خوب و معمولی هم از دنیا میروند . زندگی برای این انسان ها هیچ پیچیدگی ای ندارد .

اما یک سری از انسان ها هستند که در راه دومی قدم می گذارند که راه تعقل و تفکر و اندیشه است . این گروه  بیشتر در معرض خطر و اشتباهاتی هستند که ممکن است در اثر کج فهمی و برداشت اشتباه شان از مسائل پیرامون ، گریبان گیرشان شود .

حال باید انتخاب کنید ، زندگی ی پیچیده همراه با تفکر یا زندگی ی ساده و آرام و بدون دغدغه !!!

 

ایام خوش

 

 

چند شبی هست که خوب نخوابیدم . در طول این 72 ساعت گذشته فکر کنم بیشتر از 7 ساعت نخوابیدم , اونم چه خواابی !! توام با استرس و اضطراب .  ولی فکر کنم امشب خوب بخوابم , چون فردا صبح هم کلاس ندارم , البته خدا کنه. راستی دیشب با آقا مهیار شوهر خالم کلی گپ زدیم . کلی نشستیم حساب کردیم که خرج یک ماه زندگی توی تورنتو چند دلار میشه و یک کار معمولی درآمدش چقدره و ...... در کل نتیجه مثبتی داشت , یعنی در نهایت به این نتیجه رسیدیم که به سادگی میشه اونجا امرار معاش کرد , بر خلاف نظر دوست تازه مهاجر شده ام که اومده بود ایران و کلی رای ما رو زده بود و کلی حالمون رو گرفته بود که آره , اونجا خیلی خرج سنگینه و می خوای بیای چی کار و فلان و بهمان .

 

ما به قول بعضی ها مامانی هستیم ، برای همین میگیم مامانینا چهارشنبه میرسن تهران . حالا مامانینا یا بابایینا فرقی نمی کنه ، مهم اینه که دارن میان . خوشحالم از این بابت که چیزی تا اومدنشون نمونده  و ناراحتم از اینکه نمی تونم برم استقبال ، چون تا ساعت 9 شب کلاس دارم . واقعا چه بد .

 

ایام بدون خرج اضافی  

 

 

 

 

یک هفته میشه که بابا و مامان رفتن مسافرت . یک هفته دیگه هم مونده که بر گردن . رفتن زیارت خانه دووووست . دلم براشون تنگ شده ، ولی نه مثل دفعات قبل . عجیبه !! من همون آدم وابسته و احساساتی ام ؟ فکر کنم سنگ شدم . البته از سال پیش تا حالا به اندازه کافی اتفاق های جور و واجور افتاده که هر کدومشون می تونه دلیل خوبی برای دگرگونی من باشه . تو این یک سالی که گذشت خیلی چیزها رو به سادگی آب خوردن از دست دادم ، البته به خواست خودم ، خیلی چیزها رو هم بدست آوردم ، که شکر خدا تمامشون برام مفید بودن و از این بابت واقعا خوشحالم ، از اینکه خودم انتخاب کردم ، خودم تصمیم گرفتم و خودم به نتیجه رسیدم خوشحالم . از اینکه خیلی از تصمیم هایی که گرفتم از روی عقل بود و نه احساس ، خوشحالم . حالا چی شد که این حرف ها رو زدم ، باورت میشه خودمم نمی دونم . اکثر اوقات همینطوره ، وقتی می نویسم و بر میگردم که به نوشته ام نگاه کنم ، تعجب می کنم از چیزهایی که نوشتم . بعضا اتفاق هم افتاده که همشون رو پاک کردم از خیرشون گذشتم . بگذریم ..... 

راستی فردا قراره این پسرخاله ما امتحان بده ، خدا کنه قبول بشه که زحمات من و معلم هایی که براش گرفتن و خانواده اش هم به باد نره . البته این امتحان هم که بگذره ، ۵ تا دیگه می مونه . امروزم کولاک کرده بود ، واو به واو جزوه اش رو حفظ کرده بود ، البته به صورت ریتمیک . به خاطر اینکه عشق آهنگ و فیلمه . یعنی تمام آهنگ ها و دیالوگ های فیلم های مورد علاقش رو حفظه . حالا حیف نیست که درسش رو نمی خونه ؟؟ واقعا حیف !!  

ایام خوش